Οι ιρανικές δυνάμεις έχουν εξετάσει ξεχωριστά και το ενδεχόμενο επίθεσης σε υποθαλάσσια καλώδια οπτικών ινών στα Στενά του Hormuz, σε περίπτωση κλιμάκωσης από τους Αμερικανούς
(upd5) Έτοιμο να σκορπίσει τον τρόμο… σε αμερικανικούς στόχους ακόμα και στην Ευρώπη εμφανίζεται το Ιράν, με πληροφορίες να αναφέρουν πως οι Ιρανοί έχουν βάλει στο στόχαστρο τους μεταξύ άλλων τη Βουλγαρία και την Κύπρο.
Μάλιστα ο στρατός του Ιράν έσπευσε να προειδοποιήσει και τα κράτη του Κόλπου, επισημαίνοντας πως από τη στιγμή που δίνουν το έδαφος τους στους Αμερικανούς για να εξαπολύουν επιθέσεις κατά του ιρανικού εδάφους τότε είναι συνένοχοι, και άρα θα υποστούν τις συνέπειες…
Είναι σαφές πλέον πως οι Ιρανοί είναι έτοιμοι να περάσουν στην επίθεση σε περίπτωση που υπάρξει νέα κλιμάκωση από την πλευρά των ΗΠΑ και του Ισραήλ…
Σε αυτό το πλαίσιο έχουν ήδη αναδιοργανώσει τη στρατιωτική τους ηγεσία, έχουν ενισχύσει το στρατό με πυραύλους και drones και πλέον στέλνουν το μήνυμα ότι η επόμενη φάση της σύγκρουσης θα διεξαχθεί με τους δικούς τους όρους…
Και όλα αυτά τη στιγμή που ο Αμερικανός πρόεδρος, Donald Trump εξακολουθεί ακόμα να αναζητά μια σωστή στρατηγική για να αποφύγει την ταπείνωση στον Περσικό...
Επίθεση σε αμερικανικούς στόχους στην Ευρώπη
Σύμφωνα με τους Financial Times, το Ιράν έχει εξετάσει το ενδεχόμενο να επιτεθεί σε αμερικανικούς στρατιωτικούς στόχους στην Ευρώπη, σε περίπτωση που ο Donald Trump κλιμακώσει τον πόλεμο.
Δύο πρόσωπα από το εσωτερικό του ιρανικούς καθεστώτος δήλωσαν στους Financial Times ότι οι ιρανικές δυνάμεις έχουν εξετάσει το ενδεχόμενο να πλήξουν αμερικανικές εγκαταστάσεις σε χώρες της νοτιοανατολικής Ευρώπης, όπως η Βουλγαρία, η οποία τον περασμένο μήνα ενέκρινε τη χρήση της αεροπορικής βάσης Bezmer από αμερικανικά αεροσκάφη ανεφοδιασμού.
Στο κάδρο και η Κύπρος
Ένα από τα πρόσωπα αυτά πρόσθεσε ότι και η Κύπρος, όπου βρετανική αεροπορική βάση επλήγη από μη επανδρωμένο αεροσκάφος τον Μάρτιο, περιλαμβάνεται μεταξύ των πιθανών στόχων αντιποίνων σε περίπτωση νέας αμερικανικής επίθεσης.
Οι ίδιες πηγές ανέφεραν ότι οι ιρανικές δυνάμεις έχουν εξετάσει ξεχωριστά και το ενδεχόμενο επίθεσης σε υποθαλάσσια καλώδια οπτικών ινών στα Στενά του Hormuz, σε περίπτωση κλιμάκωσης.
Προειδοποίηση Abdollahi (στρατός Ιράν) στα κράτη του Κόλπου: Μην βοηθάτε τους Αμερικανούς, θα είστε συνένοχοι
Ο Ali Abdollahi, αρχηγός του επιτελείου των ενόπλων δυνάμεων του Ιράν, προειδοποίησε τα κράτη του Κόλπου να μην παρέχουν βοήθεια στον αμερικανικό στρατό, λέγοντας ότι τίποτα δεν «ξεφεύγει από τα μάτια μας».
Σε δήλωση που μετέδωσε το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Fars, ο Abdollahi ανέφερε ότι η παρουσία τόσο μεγάλου αριθμού στρατιωτικών αεροσκαφών, και ιδιαίτερα αεροσκαφών ανεφοδιασμού, σε βάσεις της περιοχής θα ήταν δύσκολο να εξηγηθεί χωρίς τη γνώση των χωρών που φιλοξενούν τις βάσεις αυτές.
«Οι χώρες της νότιας ακτής του Περσικού Κόλπου, οι οποίες με διάφορες ανακοινώσεις δηλώνουν ότι δεν επιτρέπουν στις ΗΠΑ να χρησιμοποιούν τα εδάφη τους εναντίον του Ιράν, πρέπει να γνωρίζουν ότι τίποτα δεν διαφεύγει της προσοχής μας.
Η παρουσία τόσο μεγάλου αριθμού στρατιωτικών αεροσκαφών, ιδιαίτερα αεροσκαφών εναέριου ανεφοδιασμού, στις βάσεις της περιοχής δύσκολα θα μπορούσε να συμβαίνει χωρίς τη γνώση των χωρών που τις φιλοξενούν.
Προειδοποιούμε: οποιαδήποτε παροχή βοήθειας ή διευκόλυνσης προς τον επιτιθέμενο αμερικανικό στρατό ισοδυναμεί με συμμετοχή στο πλευρό των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων» ανέφερε ο Abdollahi.
Θέμα χρόνου η επανάληψη του πολέμου
Σύμφωνα με τους FΤ, οι απειλές αντικατοπτρίζουν το κλίμα περιφρόνησης και αποφασιστικότητας στην Τεχεράνη, όπου πολλοί εντός του καθεστώτος θεωρούν ολοένα και περισσότερο ότι η επανάληψη του πολέμου είναι θέμα χρόνου και όχι πιθανότητας.
Οι διαπραγματεύσεις για το εκ νέου άνοιγμα των Στενών έχουν βαλτώσει, ενώ ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, Mojtaba Khamenei, τοποθέτησε την περασμένη εβδομάδα σκληροπυρηνικά στελέχη σε κορυφαίες θέσεις ασφαλείας και στρατιωτικής διοίκησης.
Ο Trump δήλωσε την Τρίτη ότι «δεν διεξάγονται ούτε έχουν προγραμματιστεί συνομιλίες ή επαφές» με την Τεχεράνη.
Οι προειδοποιήσεις
Το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης και άλλοι στρατιωτικοί διοικητές έχουν προειδοποιήσει ότι, σε περίπτωση νέας σύγκρουσης πλήρους κλίμακας, το Ιράν θα υπερέβαινε την προηγούμενη στρατηγική του, η οποία επικεντρωνόταν σε επιθέσεις εναντίον αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων, ενεργειακών υποδομών και άλλων στόχων στη Μέση Ανατολή, και θα έπληττε στόχους σε μεγαλύτερες αποστάσεις.
Τον περασμένο μήνα, οι Φρουροί απείλησαν το Ηνωμένο Βασίλειο για τη χρήση βρετανικών στρατιωτικών βάσεων από τις ΗΠΑ, δηλώνοντας ότι «κάθε βάση που χρησιμοποιείται για την εξαπόλυση επίθεσης κατά ιρανικού εδάφους θα θεωρείται νόμιμος στόχος».
Πραγματική, αλλά περιορισμένη η απειλή
Ο Sidharth Kaushal, ερευνητής στο βρετανικό ινστιτούτο Royal United Services Institute (RUSI) στο Λονδίνο, χαρακτήρισε την απειλή που συνιστούν οι ιρανικοί πύραυλοι για στόχους στην Ευρώπη και αλλού ως «πραγματική, αλλά περιορισμένη».
Το Ιράν θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει βαλλιστικούς πυραύλους μεσαίου βεληνεκούς εναντίον αμερικανικών εγκαταστάσεων στη νότια και νοτιοανατολική Ευρώπη, όπως πυραύλους της σειράς Shahab, ωστόσο, σύμφωνα με τον Kaushal, αυτοί θα δυσκολεύονταν να προκαλέσουν σημαντικές ζημιές σε μεγαλύτερες αποστάσεις.
Η έκταση των ιρανικών αντιποίνων θα εξαρτιόταν από τις ενέργειες της Ουάσιγκτον, σύμφωνα με τις πηγές.
Σχέδιο κλιμάκωσης
Η μία από αυτές ανέφερε ότι το καθεστώς προετοιμάζει σχέδιο για περαιτέρω διεύρυνση της σύγκρουσης, εάν ο Trump υλοποιήσει προηγούμενες απειλές του για επιθέσεις σε ιρανικές υποδομές.
Τον περασμένο μήνα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ δήλωσε ότι η Ουάσιγκτον θα καταστρέφει μια ιρανική γέφυρα ή ένα εργοστάσιο ηλεκτροπαραγωγής κάθε φορά που η Ισλαμική Δημοκρατία θα στοχεύει πλοίο στα Στενά.
Η δεύτερη πηγή δήλωσε ότι το Ιράν δεν θα έθετε «κανένα όριο» στην απάντησή του σε περίπτωση αμερικανικής επίθεσης.
«Αν οι ΗΠΑ το παρακάνουν, το Ιράν θα υπερασπιστεί τον εαυτό του με οποιοδήποτε τίμημα, θα βγει πέρα από την περιοχή και θα πλήξει και την Ευρώπη», είπε.
Επίθεση σε μακρινούς στόχους
Το Ιράν έχει ήδη δείξει ότι είναι διατεθειμένο να επιτίθεται σε μακρινούς στόχους.
Τις εβδομάδες μετά την έναρξη του πολέμου από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ τον Φεβρουάριο, η Ουάσιγκτον κατηγόρησε την Τεχεράνη ότι εκτόξευσε πολλαπλούς πυραύλους - κανένας από τους οποίους δεν έφθασε στον στόχο του - προς το Diego Garcia, μια κοινή αμερικανοβρετανική στρατιωτική βάση στον Ινδικό Ωκεανό, σε απόσταση περίπου 4.000 χιλιομέτρων.
Η Τουρκία ανακοίνωσε τον Μάρτιο ότι η αεράμυνα του ΝΑΤΟ αναχαίτισε αρκετούς βαλλιστικούς πυραύλους που εκτοξεύθηκαν από το Ιράν, ενώ η βρετανική αεροπορική βάση στο Ακρωτήρι της Κύπρου επλήγη τον ίδιο μήνα από μη επανδρωμένο αεροσκάφος.
Δυτικοί αξιωματούχοι δήλωσαν τότε ότι υποψιάζονταν πως επρόκειτο για ιρανικής κατασκευής drone, το οποίο εκτοξεύθηκε από περιφερειακές δυνάμεις προσκείμενες στην Τεχεράνη και όχι απευθείας από το Ιράν.
Οι πηγές ανέφεραν ότι η ιρανική επίθεση τον περασμένο μήνα στην αμερικανική βάση στην Ιορδανία, κατά την οποία σκοτώθηκαν τρεις Αμερικανοί στρατιωτικοί, ήταν η ακριβέστερη επίθεση μεγάλου βεληνεκούς που έχει πραγματοποιήσει η Ισλαμική Δημοκρατία και απέδειξε την ικανότητά της να πλήττει στόχους σε μεγαλύτερες αποστάσεις.
Μήνυμα στην Ευρώπη
«Αυτό ήταν επίσης ένα μήνυμα προς την Ευρώπη: μπορεί να δεχθεί πυραύλους, επομένως θα πρέπει να γνωρίζει ποια θέση πρέπει να πάρει σε αυτόν τον πόλεμο», δήλωσε η πρώτη πηγή.
«Ένα πολύ μεγάλο λάθος, όπως το να πληγούν οι υποδομές μας, θα μπορούσε να οδηγήσει τον πόλεμο πέρα από την περιοχή και μέχρι την Ευρώπη» αναφέρουν οι ιρανικές πηγές.
Ένα μνημόνιο κατανόησης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, που είχε συναφθεί τον Ιούνιο, κατέρρευσε τον περασμένο μήνα, αφού η Τεχεράνη επιτέθηκε σε πλοία στα Στενά και οι δύο πλευρές αλληλοκατηγορήθηκαν για παραβίαση της προσωρινής συμφωνίας. Ακολούθησαν διαδοχικά ανταποδοτικά πλήγματα και ανανεωμένος αμερικανικός αποκλεισμός ιρανικών λιμανιών.
Βαρύτεροι πύραυλοι, μικρότερες κεφαλές
Εβδομάδες διπλωματικών προσπαθειών δεν έχουν οδηγήσει σε ουσιαστική πρόοδο για το εκ νέου άνοιγμα της θαλάσσιας οδού και την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για μια ευρύτερη συμφωνία που θα τερμάτιζε τον πόλεμο, ενώ ο Τραμπ εμφανίζεται ολοένα και πιο απογοητευμένος από το αδιέξοδο.
Ο Kaushal του RUSI δήλωσε ότι θα μπορούσαν επίσης να χρησιμοποιηθούν βαρύτεροι πύραυλοι, αλλά για να φθάσουν σε αρκετά μεγάλη απόσταση θα έπρεπε να φέρουν μικρότερη πολεμική κεφαλή — κάτι που σημαίνει ότι οι ζημιές θα ήταν περιορισμένες.
Υποστήριξε ότι «θα ήταν πιο αποτελεσματικό για το Ιράν να ενεργήσει μέσω δυνάμεων-πληρεξουσίων», στις οποίες περιλαμβάνονται ένοπλες οργανώσεις όπως οι σιιτικές πολιτοφυλακές στο Ιράκ, η Hezbollah στον Λίβανο και οι Houthi στην Υεμένη.
Όπλα με βεληνεκές άνω των 2.000 χλμ
Ο Douglas Barrie του International Institute for Strategic Studies δήλωσε: «Οι επιθέσεις που επιχείρησαν φέτος κατά του Diego Garcia δείχνουν κατά κάποιον τρόπο ότι διαθέτουν όπλα με βεληνεκές άνω των 2.000 χιλιομέτρων»
«Το πόσα από αυτά διαθέτουν στην πραγματικότητα είναι διαφορετικό ζήτημα, όπως επίσης και το κατά πόσον θα ήταν διατεθειμένοι να χρησιμοποιήσουν έστω και λίγα από αυτά προκειμένου να κάνουν μια εντυπωσιακή επίδειξη ισχύος — αυτό παραμένει ανοιχτό ερώτημα.»
«Ο κίνδυνος είναι οι πύραυλοι να αποτύχουν ή να καταρριφθούν, οπότε τι θα κέρδιζαν;
Όσο μεγαλύτερο είναι το βεληνεκές, τόσο δυσκολότερο είναι να επιτευχθεί πραγματικά υψηλή ακρίβεια» επισημαίνει ο αναλυτής.
Το μήνυμα της Τεχεράνης
Ορισμένοι εντός του ιρανικού καθεστώτος ανησυχούν ότι η Τεχεράνη υπερεκτιμά τη θέση της και προχωρά υπερβολικά μακριά αναφέρουν οι FT.
Πολλοί σκληροπυρηνικοί στο σύστημα πιστεύουν ότι οι ΗΠΑ δεν είναι αξιόπιστες ως προς την εφαρμογή οποιασδήποτε συμφωνίας και ότι το Ιράν πρέπει να επιβάλει μεγαλύτερο κόστος στην Ουάσιγκτον, ώστε να διασφαλίσει ότι αυτή θα τηρήσει τις υποχρεώσεις της στο πλαίσιο μιας τελικής διευθέτησης.
Σε αυτούς περιλαμβάνεται ο Mohsen Rezaei, πρώην διοικητής των Φρουρών, τον οποίο ο Mojtaba Khamenei διόρισε την περασμένη εβδομάδα ως τον κορυφαίο αξιωματούχο ασφαλείας της χώρας.
Ιρανοί αναλυτές ερμήνευσαν την κίνηση αυτή ως ένδειξη ότι πρόσωπα όπως ο Mohammad Bagher Ghalibaf, ο κορυφαίος διαπραγματευτής της χώρας, έχουν προς το παρόν παραμεριστεί, καθώς οι προοπτικές επίτευξης μιας βιώσιμης συμφωνίας εμφανίζονται ολοένα και πιο δυσοίωνες.
Το Ιράν «στέλνει ένα σαφές μήνυμα ότι, αν δεν καταλήξετε σε συμφωνία με τον Ghalibaf, θα πρέπει να τα βρείτε με τον Rezaei», δήλωσε η δεύτερη πηγή.
«Το μήνυμα είναι: Μην τρελαίνεστε, γιατί εγώ είμαι πιο τρελός από εσάς»...
Τέλος εποχής για τις ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή: Το Ιράν διαλύει την αμερικανική «ασπίδα» – Οι βάσεις μετατράπηκαν σε παγίδα θανάτου»
Ο πόλεμος επαναφέρει ένα θεμελιώδες και ιδιαίτερα δύσκολο ερώτημα σχετικά με τη στρατηγική λογική πίσω από τη μακροχρόνια αμερικανική στρατιωτική παρουσία στη Δυτική Ασία.
Στο συγκεκριμένο πλαίσιο, οι χώρες που φιλοξενούν αμερικανικές δυνάμεις δεν προστατεύονται πραγματικά, αλλά εκτίθενται επικίνδυνα.
Η εθνική τους ασφάλεια θυσιάζεται στον βωμό αμερικανικών στρατηγικών στόχων που έχουν ελάχιστη σχέση με την ευημερία των τοπικών κοινωνιών.
Οι σύμμαχοι μετατρέπονται έτσι σε ομήρους μιας ατζέντας που δεν σχεδίασαν οι ίδιοι και την οποία δεν ελέγχουν.
Το «παράδοξο της προστασίας»
Η κατάσταση αυτή μπορεί να περιγραφεί ως ένα «παράδοξο της προστασίας».
Τα κράτη του Περσικού Κόλπου φιλοξενούν ξένες στρατιωτικές δυνάμεις με την προσδοκία ότι αυτές θα ενισχύσουν την ασφάλειά τους.
Ωστόσο, η ίδια στρατιωτική υποδομή μπορεί να μετατραπεί ταχύτατα σε πηγή στρατηγικής ευπάθειας, όταν η δύναμη που υποτίθεται ότι προστατεύει τα κράτη αυτά εμπλέκεται σε επικίνδυνες στρατιωτικές επιχειρήσεις στην περιοχή.
Η παρουσία στρατιωτικών βάσεων, κέντρων υλικοτεχνικής υποστήριξης, αεροπορικών βάσεων και εγκαταστάσεων πληροφοριών που συνδέονται με τον αμερικανικό στρατό μετατρέπει ουσιαστικά τα εδάφη των χωρών υποδοχής σε πιθανούς στόχους αντιποίνων.
Έτσι, περιορίζεται δραματικά η διάκριση μεταξύ του να προστατεύεται μια χώρα μέσω μιας συμμαχίας και του να εκτίθεται γεωγραφικά εξαιτίας της ίδιας συμμαχίας.
Οι χώρες υποδοχής κινδυνεύουν να μετατραπούν σε προκεχωρημένες στρατιωτικές βάσεις σε έναν πόλεμο εναντίον του γείτονά τους, έναν πόλεμο τον οποίο οι ίδιες ουδέποτε επιδίωξαν.
Καταρρέει η εικόνα της «ασπίδας ασφαλείας»
Ο πρόσφατος πόλεμος κατέρριψε την επί δεκαετίες παραδοχή ότι η αμερικανική στρατιωτική παρουσία λειτουργεί ως «ομπρέλα ασφαλείας».
Αντίθετα, το αμερικανικό στρατιωτικό αποτύπωμα έχει μετατρέψει τις χώρες που φιλοξενούν αμερικανικές δυνάμεις σε ασπίδες, καθώς τα εδάφη τους έχουν καταστεί νόμιμοι στόχοι για ιρανικά αντίποινα.
Για δεκαετίες, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν δημιουργήσει ένα εκτεταμένο δίκτυο στρατιωτικών βάσεων στη Μέση Ανατολή, μεταξύ άλλων στο Κουβέιτ, το Μπαχρέιν, την Ιορδανία, το Κατάρ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Ιράκ και τη Σαουδική Αραβία.
Όλες αυτές οι στρατιωτικές εγκαταστάσεις λειτουργούν υπό το πρόσχημα της παροχής ασφάλειας στις χώρες υποδοχής.
Η εκτεταμένη αυτή στρατιωτική υποδομή παρουσιάστηκε στις χώρες της περιοχής ως μια αδιαμφισβήτητη εγγύηση απέναντι σε εξωτερικές απειλές.
Ωστόσο, ο πρόσφατος πόλεμος αποκάλυψε την εγγύηση αυτή ως μια επικίνδυνη αυταπάτη: ένα μονόδρομο στον οποίο το κόστος των απερίσκεπτων στρατιωτικών επιλογών της Ουάσινγκτον επωμίζονται τελικά οι ίδιοι οι σύμμαχοί της.
Οι βάσεις μετατράπηκαν σε στόχους
Όταν ο συνασπισμός ΗΠΑ – Ισραήλ εξαπέλυσε την επίθεσή του εναντίον του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου, η απάντηση της Τεχεράνης δεν ήταν μόνο άμεση, αλλά και καταστροφική για αμερικανικούς στόχους που βρίσκονταν στις ίδιες αυτές χώρες.
Οι χώρες υποδοχής μπορεί να είχαν ή να μην είχαν λόγο στη λήψη της απόφασης για την επίθεση στο Ιράν.
Ωστόσο, ήταν αυτές που βρέθηκαν αντιμέτωπες με το πλήρες και καταστροφικό βάρος των συνεπειών.
Παρασύρθηκαν σε έναν πόλεμο που δεν επιθυμούσαν και τα κυρίαρχα εδάφη τους μετατράπηκαν σε ενεργά πεδία μάχης εξαιτίας της παρουσίας ξένης στρατιωτικής υποδομής.
Αυτό αποτελεί την ουσία αυτού που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως «παγίδα εξάρτησης».
Κράτη που αναζήτησαν την αμερικανική προστασία για να ενισχύσουν την ασφάλειά τους βρέθηκαν τελικά παγιδευμένα, με την τύχη τους να εξαρτάται από τις επιλογές μιας υπερδύναμης που βρίσκεται σε κρίση και της οποίας τα στρατηγικά συμφέροντα όχι μόνο δεν ευθυγραμμίζονται με τα δικά τους, αλλά μπορεί να βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση.
Τα μικρότερα κράτη του Κόλπου πληρώνουν το μεγαλύτερο τίμημα
Η ψευδαίσθηση της προστασίας έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα καταστροφική για τα μικρότερα κράτη του Περσικού Κόλπου.
Οι χώρες αυτές, με περιορισμένες στρατιωτικές δυνατότητες και ευάλωτους πληθυσμούς, αναζήτησαν αμερικανικές εγγυήσεις ασφαλείας ακριβώς για να αντισταθμίσουν τις στρατηγικές αδυναμίες τους.
Αντί όμως να καταστούν ασφαλέστερες, διαπιστώνουν πλέον ότι οι ίδιες αυτές εγγυήσεις τις έχουν καταστήσει περισσότερο ευάλωτες από ποτέ.
Η βασική αντίφαση είναι πλέον εμφανής: η στρατιωτική παρουσία που υποτίθεται ότι λειτουργεί ως ασπίδα προστασίας μπορεί, σε συνθήκες γενικευμένης σύγκρουσης, να μετατρέψει μια χώρα σε πιθανό στόχο.
Υπό αυτό το πρίσμα, η απομάκρυνση ξένων στρατιωτικών δυνάμεων και των σχετικών στρατιωτικών υποδομών παρουσιάζονται ως προϋπόθεση για μια νέα αρχιτεκτονική περιφερειακής ασφάλειας, βασισμένη περισσότερο στην αποκλιμάκωση, την περιφερειακή συνεργασία και την αποφυγή εμπλοκής των κρατών σε πολέμους που δεν επέλεξαν.
Δισεκατομμύρια δολάρια καταστροφών
Το μέγεθος των ζημιών ήταν τεράστιο. Εκτιμήσεις έκαναν λόγο για καταστροφές δισεκατομμυρίων δολαρίων σε πολυάριθμες αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις σε πολλές χώρες.
Μεταξύ των εγκαταστάσεων που επλήγησαν περισσότερο ήταν η Naval Support Activity Bahrain, έδρα του Πέμπτου Στόλου του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ.
Η βάση υπέστη τεράστιες ζημιές στις εγκαταστάσεις διοίκησης, στους στρατώνες και στις αποθήκες της, με σύμβολα της αμερικανικής ναυτικής ισχύος στην περιοχή να μετατρέπονται σε ερείπια.
Άλλες αμερικανικές βάσεις στην περιοχή υπέστησαν ακόμη μεγαλύτερες ζημιές, ενώ ακριβά συστήματα αεράμυνας καταστράφηκαν ολοσχερώς, αφήνοντας τις ίδιες τις βάσεις αλλά και τις χώρες που τις φιλοξενούν ολοένα περισσότερο εκτεθειμένες.
Οι αμερικανικές βάσεις έγιναν στόχοι του Ιράν
Εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν διατεθειμένες να χρησιμοποιούν βάσεις σε χώρες υποδοχής για την εξαπόλυση επιθετικών επιχειρήσεων εναντίον του Ιράν, τότε, οι συγκεκριμένες βάσεις αποτελούσαν νόμιμους στρατιωτικούς στόχους υπό οποιαδήποτε εύλογη ερμηνεία του διεθνούς δικαίου.
Η ιρανική ηγεσία είχε επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι θα χτυπούσε αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις και εγκαταστάσεις σε ολόκληρη την περιοχή εάν η αμερικανική πολεμική μηχανή εξαπέλυε επίθεση εναντίον του Ιράν.
Αυτό ακριβώς συνέβη.
Η ιρανική απάντηση ακολούθησε το σενάριο που η Τεχεράνη είχε προαναγγείλει εδώ και καιρό, στοχεύοντας τις κρίσιμες αμερικανικές στρατιωτικές υποδομές στην περιοχή και, αναπόφευκτα, εκθέτοντας τις χώρες που τις φιλοξενούν στα πυρά.
www.bankingnews.gr
Μάλιστα ο στρατός του Ιράν έσπευσε να προειδοποιήσει και τα κράτη του Κόλπου, επισημαίνοντας πως από τη στιγμή που δίνουν το έδαφος τους στους Αμερικανούς για να εξαπολύουν επιθέσεις κατά του ιρανικού εδάφους τότε είναι συνένοχοι, και άρα θα υποστούν τις συνέπειες…
Είναι σαφές πλέον πως οι Ιρανοί είναι έτοιμοι να περάσουν στην επίθεση σε περίπτωση που υπάρξει νέα κλιμάκωση από την πλευρά των ΗΠΑ και του Ισραήλ…
Σε αυτό το πλαίσιο έχουν ήδη αναδιοργανώσει τη στρατιωτική τους ηγεσία, έχουν ενισχύσει το στρατό με πυραύλους και drones και πλέον στέλνουν το μήνυμα ότι η επόμενη φάση της σύγκρουσης θα διεξαχθεί με τους δικούς τους όρους…
Και όλα αυτά τη στιγμή που ο Αμερικανός πρόεδρος, Donald Trump εξακολουθεί ακόμα να αναζητά μια σωστή στρατηγική για να αποφύγει την ταπείνωση στον Περσικό...
Επίθεση σε αμερικανικούς στόχους στην Ευρώπη
Σύμφωνα με τους Financial Times, το Ιράν έχει εξετάσει το ενδεχόμενο να επιτεθεί σε αμερικανικούς στρατιωτικούς στόχους στην Ευρώπη, σε περίπτωση που ο Donald Trump κλιμακώσει τον πόλεμο.
Δύο πρόσωπα από το εσωτερικό του ιρανικούς καθεστώτος δήλωσαν στους Financial Times ότι οι ιρανικές δυνάμεις έχουν εξετάσει το ενδεχόμενο να πλήξουν αμερικανικές εγκαταστάσεις σε χώρες της νοτιοανατολικής Ευρώπης, όπως η Βουλγαρία, η οποία τον περασμένο μήνα ενέκρινε τη χρήση της αεροπορικής βάσης Bezmer από αμερικανικά αεροσκάφη ανεφοδιασμού.
Στο κάδρο και η Κύπρος
Ένα από τα πρόσωπα αυτά πρόσθεσε ότι και η Κύπρος, όπου βρετανική αεροπορική βάση επλήγη από μη επανδρωμένο αεροσκάφος τον Μάρτιο, περιλαμβάνεται μεταξύ των πιθανών στόχων αντιποίνων σε περίπτωση νέας αμερικανικής επίθεσης.
Οι ίδιες πηγές ανέφεραν ότι οι ιρανικές δυνάμεις έχουν εξετάσει ξεχωριστά και το ενδεχόμενο επίθεσης σε υποθαλάσσια καλώδια οπτικών ινών στα Στενά του Hormuz, σε περίπτωση κλιμάκωσης.
Προειδοποίηση Abdollahi (στρατός Ιράν) στα κράτη του Κόλπου: Μην βοηθάτε τους Αμερικανούς, θα είστε συνένοχοι
Ο Ali Abdollahi, αρχηγός του επιτελείου των ενόπλων δυνάμεων του Ιράν, προειδοποίησε τα κράτη του Κόλπου να μην παρέχουν βοήθεια στον αμερικανικό στρατό, λέγοντας ότι τίποτα δεν «ξεφεύγει από τα μάτια μας».
Σε δήλωση που μετέδωσε το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Fars, ο Abdollahi ανέφερε ότι η παρουσία τόσο μεγάλου αριθμού στρατιωτικών αεροσκαφών, και ιδιαίτερα αεροσκαφών ανεφοδιασμού, σε βάσεις της περιοχής θα ήταν δύσκολο να εξηγηθεί χωρίς τη γνώση των χωρών που φιλοξενούν τις βάσεις αυτές.
«Οι χώρες της νότιας ακτής του Περσικού Κόλπου, οι οποίες με διάφορες ανακοινώσεις δηλώνουν ότι δεν επιτρέπουν στις ΗΠΑ να χρησιμοποιούν τα εδάφη τους εναντίον του Ιράν, πρέπει να γνωρίζουν ότι τίποτα δεν διαφεύγει της προσοχής μας.
Η παρουσία τόσο μεγάλου αριθμού στρατιωτικών αεροσκαφών, ιδιαίτερα αεροσκαφών εναέριου ανεφοδιασμού, στις βάσεις της περιοχής δύσκολα θα μπορούσε να συμβαίνει χωρίς τη γνώση των χωρών που τις φιλοξενούν.
Προειδοποιούμε: οποιαδήποτε παροχή βοήθειας ή διευκόλυνσης προς τον επιτιθέμενο αμερικανικό στρατό ισοδυναμεί με συμμετοχή στο πλευρό των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων» ανέφερε ο Abdollahi.
Θέμα χρόνου η επανάληψη του πολέμου
Σύμφωνα με τους FΤ, οι απειλές αντικατοπτρίζουν το κλίμα περιφρόνησης και αποφασιστικότητας στην Τεχεράνη, όπου πολλοί εντός του καθεστώτος θεωρούν ολοένα και περισσότερο ότι η επανάληψη του πολέμου είναι θέμα χρόνου και όχι πιθανότητας.
Οι διαπραγματεύσεις για το εκ νέου άνοιγμα των Στενών έχουν βαλτώσει, ενώ ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, Mojtaba Khamenei, τοποθέτησε την περασμένη εβδομάδα σκληροπυρηνικά στελέχη σε κορυφαίες θέσεις ασφαλείας και στρατιωτικής διοίκησης.
Ο Trump δήλωσε την Τρίτη ότι «δεν διεξάγονται ούτε έχουν προγραμματιστεί συνομιλίες ή επαφές» με την Τεχεράνη.
Οι προειδοποιήσεις
Το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης και άλλοι στρατιωτικοί διοικητές έχουν προειδοποιήσει ότι, σε περίπτωση νέας σύγκρουσης πλήρους κλίμακας, το Ιράν θα υπερέβαινε την προηγούμενη στρατηγική του, η οποία επικεντρωνόταν σε επιθέσεις εναντίον αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων, ενεργειακών υποδομών και άλλων στόχων στη Μέση Ανατολή, και θα έπληττε στόχους σε μεγαλύτερες αποστάσεις.
Τον περασμένο μήνα, οι Φρουροί απείλησαν το Ηνωμένο Βασίλειο για τη χρήση βρετανικών στρατιωτικών βάσεων από τις ΗΠΑ, δηλώνοντας ότι «κάθε βάση που χρησιμοποιείται για την εξαπόλυση επίθεσης κατά ιρανικού εδάφους θα θεωρείται νόμιμος στόχος».
Πραγματική, αλλά περιορισμένη η απειλή
Ο Sidharth Kaushal, ερευνητής στο βρετανικό ινστιτούτο Royal United Services Institute (RUSI) στο Λονδίνο, χαρακτήρισε την απειλή που συνιστούν οι ιρανικοί πύραυλοι για στόχους στην Ευρώπη και αλλού ως «πραγματική, αλλά περιορισμένη».
Το Ιράν θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει βαλλιστικούς πυραύλους μεσαίου βεληνεκούς εναντίον αμερικανικών εγκαταστάσεων στη νότια και νοτιοανατολική Ευρώπη, όπως πυραύλους της σειράς Shahab, ωστόσο, σύμφωνα με τον Kaushal, αυτοί θα δυσκολεύονταν να προκαλέσουν σημαντικές ζημιές σε μεγαλύτερες αποστάσεις.
Η έκταση των ιρανικών αντιποίνων θα εξαρτιόταν από τις ενέργειες της Ουάσιγκτον, σύμφωνα με τις πηγές.
Σχέδιο κλιμάκωσης
Η μία από αυτές ανέφερε ότι το καθεστώς προετοιμάζει σχέδιο για περαιτέρω διεύρυνση της σύγκρουσης, εάν ο Trump υλοποιήσει προηγούμενες απειλές του για επιθέσεις σε ιρανικές υποδομές.
Τον περασμένο μήνα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ δήλωσε ότι η Ουάσιγκτον θα καταστρέφει μια ιρανική γέφυρα ή ένα εργοστάσιο ηλεκτροπαραγωγής κάθε φορά που η Ισλαμική Δημοκρατία θα στοχεύει πλοίο στα Στενά.
Η δεύτερη πηγή δήλωσε ότι το Ιράν δεν θα έθετε «κανένα όριο» στην απάντησή του σε περίπτωση αμερικανικής επίθεσης.
«Αν οι ΗΠΑ το παρακάνουν, το Ιράν θα υπερασπιστεί τον εαυτό του με οποιοδήποτε τίμημα, θα βγει πέρα από την περιοχή και θα πλήξει και την Ευρώπη», είπε.
Επίθεση σε μακρινούς στόχους
Το Ιράν έχει ήδη δείξει ότι είναι διατεθειμένο να επιτίθεται σε μακρινούς στόχους.
Τις εβδομάδες μετά την έναρξη του πολέμου από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ τον Φεβρουάριο, η Ουάσιγκτον κατηγόρησε την Τεχεράνη ότι εκτόξευσε πολλαπλούς πυραύλους - κανένας από τους οποίους δεν έφθασε στον στόχο του - προς το Diego Garcia, μια κοινή αμερικανοβρετανική στρατιωτική βάση στον Ινδικό Ωκεανό, σε απόσταση περίπου 4.000 χιλιομέτρων.
Η Τουρκία ανακοίνωσε τον Μάρτιο ότι η αεράμυνα του ΝΑΤΟ αναχαίτισε αρκετούς βαλλιστικούς πυραύλους που εκτοξεύθηκαν από το Ιράν, ενώ η βρετανική αεροπορική βάση στο Ακρωτήρι της Κύπρου επλήγη τον ίδιο μήνα από μη επανδρωμένο αεροσκάφος.
Δυτικοί αξιωματούχοι δήλωσαν τότε ότι υποψιάζονταν πως επρόκειτο για ιρανικής κατασκευής drone, το οποίο εκτοξεύθηκε από περιφερειακές δυνάμεις προσκείμενες στην Τεχεράνη και όχι απευθείας από το Ιράν.
Οι πηγές ανέφεραν ότι η ιρανική επίθεση τον περασμένο μήνα στην αμερικανική βάση στην Ιορδανία, κατά την οποία σκοτώθηκαν τρεις Αμερικανοί στρατιωτικοί, ήταν η ακριβέστερη επίθεση μεγάλου βεληνεκούς που έχει πραγματοποιήσει η Ισλαμική Δημοκρατία και απέδειξε την ικανότητά της να πλήττει στόχους σε μεγαλύτερες αποστάσεις.
Μήνυμα στην Ευρώπη
«Αυτό ήταν επίσης ένα μήνυμα προς την Ευρώπη: μπορεί να δεχθεί πυραύλους, επομένως θα πρέπει να γνωρίζει ποια θέση πρέπει να πάρει σε αυτόν τον πόλεμο», δήλωσε η πρώτη πηγή.
«Ένα πολύ μεγάλο λάθος, όπως το να πληγούν οι υποδομές μας, θα μπορούσε να οδηγήσει τον πόλεμο πέρα από την περιοχή και μέχρι την Ευρώπη» αναφέρουν οι ιρανικές πηγές.
Ένα μνημόνιο κατανόησης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, που είχε συναφθεί τον Ιούνιο, κατέρρευσε τον περασμένο μήνα, αφού η Τεχεράνη επιτέθηκε σε πλοία στα Στενά και οι δύο πλευρές αλληλοκατηγορήθηκαν για παραβίαση της προσωρινής συμφωνίας. Ακολούθησαν διαδοχικά ανταποδοτικά πλήγματα και ανανεωμένος αμερικανικός αποκλεισμός ιρανικών λιμανιών.
Βαρύτεροι πύραυλοι, μικρότερες κεφαλές
Εβδομάδες διπλωματικών προσπαθειών δεν έχουν οδηγήσει σε ουσιαστική πρόοδο για το εκ νέου άνοιγμα της θαλάσσιας οδού και την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για μια ευρύτερη συμφωνία που θα τερμάτιζε τον πόλεμο, ενώ ο Τραμπ εμφανίζεται ολοένα και πιο απογοητευμένος από το αδιέξοδο.
Ο Kaushal του RUSI δήλωσε ότι θα μπορούσαν επίσης να χρησιμοποιηθούν βαρύτεροι πύραυλοι, αλλά για να φθάσουν σε αρκετά μεγάλη απόσταση θα έπρεπε να φέρουν μικρότερη πολεμική κεφαλή — κάτι που σημαίνει ότι οι ζημιές θα ήταν περιορισμένες.
Υποστήριξε ότι «θα ήταν πιο αποτελεσματικό για το Ιράν να ενεργήσει μέσω δυνάμεων-πληρεξουσίων», στις οποίες περιλαμβάνονται ένοπλες οργανώσεις όπως οι σιιτικές πολιτοφυλακές στο Ιράκ, η Hezbollah στον Λίβανο και οι Houthi στην Υεμένη.
Όπλα με βεληνεκές άνω των 2.000 χλμ
Ο Douglas Barrie του International Institute for Strategic Studies δήλωσε: «Οι επιθέσεις που επιχείρησαν φέτος κατά του Diego Garcia δείχνουν κατά κάποιον τρόπο ότι διαθέτουν όπλα με βεληνεκές άνω των 2.000 χιλιομέτρων»
«Το πόσα από αυτά διαθέτουν στην πραγματικότητα είναι διαφορετικό ζήτημα, όπως επίσης και το κατά πόσον θα ήταν διατεθειμένοι να χρησιμοποιήσουν έστω και λίγα από αυτά προκειμένου να κάνουν μια εντυπωσιακή επίδειξη ισχύος — αυτό παραμένει ανοιχτό ερώτημα.»
«Ο κίνδυνος είναι οι πύραυλοι να αποτύχουν ή να καταρριφθούν, οπότε τι θα κέρδιζαν;
Όσο μεγαλύτερο είναι το βεληνεκές, τόσο δυσκολότερο είναι να επιτευχθεί πραγματικά υψηλή ακρίβεια» επισημαίνει ο αναλυτής.
Το μήνυμα της Τεχεράνης
Ορισμένοι εντός του ιρανικού καθεστώτος ανησυχούν ότι η Τεχεράνη υπερεκτιμά τη θέση της και προχωρά υπερβολικά μακριά αναφέρουν οι FT.
Πολλοί σκληροπυρηνικοί στο σύστημα πιστεύουν ότι οι ΗΠΑ δεν είναι αξιόπιστες ως προς την εφαρμογή οποιασδήποτε συμφωνίας και ότι το Ιράν πρέπει να επιβάλει μεγαλύτερο κόστος στην Ουάσιγκτον, ώστε να διασφαλίσει ότι αυτή θα τηρήσει τις υποχρεώσεις της στο πλαίσιο μιας τελικής διευθέτησης.
Σε αυτούς περιλαμβάνεται ο Mohsen Rezaei, πρώην διοικητής των Φρουρών, τον οποίο ο Mojtaba Khamenei διόρισε την περασμένη εβδομάδα ως τον κορυφαίο αξιωματούχο ασφαλείας της χώρας.
Ιρανοί αναλυτές ερμήνευσαν την κίνηση αυτή ως ένδειξη ότι πρόσωπα όπως ο Mohammad Bagher Ghalibaf, ο κορυφαίος διαπραγματευτής της χώρας, έχουν προς το παρόν παραμεριστεί, καθώς οι προοπτικές επίτευξης μιας βιώσιμης συμφωνίας εμφανίζονται ολοένα και πιο δυσοίωνες.
Το Ιράν «στέλνει ένα σαφές μήνυμα ότι, αν δεν καταλήξετε σε συμφωνία με τον Ghalibaf, θα πρέπει να τα βρείτε με τον Rezaei», δήλωσε η δεύτερη πηγή.
«Το μήνυμα είναι: Μην τρελαίνεστε, γιατί εγώ είμαι πιο τρελός από εσάς»...
Τέλος εποχής για τις ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή: Το Ιράν διαλύει την αμερικανική «ασπίδα» – Οι βάσεις μετατράπηκαν σε παγίδα θανάτου»
Ο πόλεμος επαναφέρει ένα θεμελιώδες και ιδιαίτερα δύσκολο ερώτημα σχετικά με τη στρατηγική λογική πίσω από τη μακροχρόνια αμερικανική στρατιωτική παρουσία στη Δυτική Ασία.
Στο συγκεκριμένο πλαίσιο, οι χώρες που φιλοξενούν αμερικανικές δυνάμεις δεν προστατεύονται πραγματικά, αλλά εκτίθενται επικίνδυνα.
Η εθνική τους ασφάλεια θυσιάζεται στον βωμό αμερικανικών στρατηγικών στόχων που έχουν ελάχιστη σχέση με την ευημερία των τοπικών κοινωνιών.
Οι σύμμαχοι μετατρέπονται έτσι σε ομήρους μιας ατζέντας που δεν σχεδίασαν οι ίδιοι και την οποία δεν ελέγχουν.
Το «παράδοξο της προστασίας»
Η κατάσταση αυτή μπορεί να περιγραφεί ως ένα «παράδοξο της προστασίας».
Τα κράτη του Περσικού Κόλπου φιλοξενούν ξένες στρατιωτικές δυνάμεις με την προσδοκία ότι αυτές θα ενισχύσουν την ασφάλειά τους.
Ωστόσο, η ίδια στρατιωτική υποδομή μπορεί να μετατραπεί ταχύτατα σε πηγή στρατηγικής ευπάθειας, όταν η δύναμη που υποτίθεται ότι προστατεύει τα κράτη αυτά εμπλέκεται σε επικίνδυνες στρατιωτικές επιχειρήσεις στην περιοχή.
Η παρουσία στρατιωτικών βάσεων, κέντρων υλικοτεχνικής υποστήριξης, αεροπορικών βάσεων και εγκαταστάσεων πληροφοριών που συνδέονται με τον αμερικανικό στρατό μετατρέπει ουσιαστικά τα εδάφη των χωρών υποδοχής σε πιθανούς στόχους αντιποίνων.
Έτσι, περιορίζεται δραματικά η διάκριση μεταξύ του να προστατεύεται μια χώρα μέσω μιας συμμαχίας και του να εκτίθεται γεωγραφικά εξαιτίας της ίδιας συμμαχίας.
Οι χώρες υποδοχής κινδυνεύουν να μετατραπούν σε προκεχωρημένες στρατιωτικές βάσεις σε έναν πόλεμο εναντίον του γείτονά τους, έναν πόλεμο τον οποίο οι ίδιες ουδέποτε επιδίωξαν.
Καταρρέει η εικόνα της «ασπίδας ασφαλείας»
Ο πρόσφατος πόλεμος κατέρριψε την επί δεκαετίες παραδοχή ότι η αμερικανική στρατιωτική παρουσία λειτουργεί ως «ομπρέλα ασφαλείας».
Αντίθετα, το αμερικανικό στρατιωτικό αποτύπωμα έχει μετατρέψει τις χώρες που φιλοξενούν αμερικανικές δυνάμεις σε ασπίδες, καθώς τα εδάφη τους έχουν καταστεί νόμιμοι στόχοι για ιρανικά αντίποινα.
Για δεκαετίες, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν δημιουργήσει ένα εκτεταμένο δίκτυο στρατιωτικών βάσεων στη Μέση Ανατολή, μεταξύ άλλων στο Κουβέιτ, το Μπαχρέιν, την Ιορδανία, το Κατάρ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Ιράκ και τη Σαουδική Αραβία.
Όλες αυτές οι στρατιωτικές εγκαταστάσεις λειτουργούν υπό το πρόσχημα της παροχής ασφάλειας στις χώρες υποδοχής.
Η εκτεταμένη αυτή στρατιωτική υποδομή παρουσιάστηκε στις χώρες της περιοχής ως μια αδιαμφισβήτητη εγγύηση απέναντι σε εξωτερικές απειλές.
Ωστόσο, ο πρόσφατος πόλεμος αποκάλυψε την εγγύηση αυτή ως μια επικίνδυνη αυταπάτη: ένα μονόδρομο στον οποίο το κόστος των απερίσκεπτων στρατιωτικών επιλογών της Ουάσινγκτον επωμίζονται τελικά οι ίδιοι οι σύμμαχοί της.
Οι βάσεις μετατράπηκαν σε στόχους
Όταν ο συνασπισμός ΗΠΑ – Ισραήλ εξαπέλυσε την επίθεσή του εναντίον του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου, η απάντηση της Τεχεράνης δεν ήταν μόνο άμεση, αλλά και καταστροφική για αμερικανικούς στόχους που βρίσκονταν στις ίδιες αυτές χώρες.
Οι χώρες υποδοχής μπορεί να είχαν ή να μην είχαν λόγο στη λήψη της απόφασης για την επίθεση στο Ιράν.
Ωστόσο, ήταν αυτές που βρέθηκαν αντιμέτωπες με το πλήρες και καταστροφικό βάρος των συνεπειών.
Παρασύρθηκαν σε έναν πόλεμο που δεν επιθυμούσαν και τα κυρίαρχα εδάφη τους μετατράπηκαν σε ενεργά πεδία μάχης εξαιτίας της παρουσίας ξένης στρατιωτικής υποδομής.
Αυτό αποτελεί την ουσία αυτού που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως «παγίδα εξάρτησης».
Κράτη που αναζήτησαν την αμερικανική προστασία για να ενισχύσουν την ασφάλειά τους βρέθηκαν τελικά παγιδευμένα, με την τύχη τους να εξαρτάται από τις επιλογές μιας υπερδύναμης που βρίσκεται σε κρίση και της οποίας τα στρατηγικά συμφέροντα όχι μόνο δεν ευθυγραμμίζονται με τα δικά τους, αλλά μπορεί να βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση.
Τα μικρότερα κράτη του Κόλπου πληρώνουν το μεγαλύτερο τίμημα
Η ψευδαίσθηση της προστασίας έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα καταστροφική για τα μικρότερα κράτη του Περσικού Κόλπου.
Οι χώρες αυτές, με περιορισμένες στρατιωτικές δυνατότητες και ευάλωτους πληθυσμούς, αναζήτησαν αμερικανικές εγγυήσεις ασφαλείας ακριβώς για να αντισταθμίσουν τις στρατηγικές αδυναμίες τους.
Αντί όμως να καταστούν ασφαλέστερες, διαπιστώνουν πλέον ότι οι ίδιες αυτές εγγυήσεις τις έχουν καταστήσει περισσότερο ευάλωτες από ποτέ.
Η βασική αντίφαση είναι πλέον εμφανής: η στρατιωτική παρουσία που υποτίθεται ότι λειτουργεί ως ασπίδα προστασίας μπορεί, σε συνθήκες γενικευμένης σύγκρουσης, να μετατρέψει μια χώρα σε πιθανό στόχο.
Υπό αυτό το πρίσμα, η απομάκρυνση ξένων στρατιωτικών δυνάμεων και των σχετικών στρατιωτικών υποδομών παρουσιάζονται ως προϋπόθεση για μια νέα αρχιτεκτονική περιφερειακής ασφάλειας, βασισμένη περισσότερο στην αποκλιμάκωση, την περιφερειακή συνεργασία και την αποφυγή εμπλοκής των κρατών σε πολέμους που δεν επέλεξαν.
Δισεκατομμύρια δολάρια καταστροφών
Το μέγεθος των ζημιών ήταν τεράστιο. Εκτιμήσεις έκαναν λόγο για καταστροφές δισεκατομμυρίων δολαρίων σε πολυάριθμες αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις σε πολλές χώρες.
Μεταξύ των εγκαταστάσεων που επλήγησαν περισσότερο ήταν η Naval Support Activity Bahrain, έδρα του Πέμπτου Στόλου του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ.
Η βάση υπέστη τεράστιες ζημιές στις εγκαταστάσεις διοίκησης, στους στρατώνες και στις αποθήκες της, με σύμβολα της αμερικανικής ναυτικής ισχύος στην περιοχή να μετατρέπονται σε ερείπια.
Άλλες αμερικανικές βάσεις στην περιοχή υπέστησαν ακόμη μεγαλύτερες ζημιές, ενώ ακριβά συστήματα αεράμυνας καταστράφηκαν ολοσχερώς, αφήνοντας τις ίδιες τις βάσεις αλλά και τις χώρες που τις φιλοξενούν ολοένα περισσότερο εκτεθειμένες.
Οι αμερικανικές βάσεις έγιναν στόχοι του Ιράν
Εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν διατεθειμένες να χρησιμοποιούν βάσεις σε χώρες υποδοχής για την εξαπόλυση επιθετικών επιχειρήσεων εναντίον του Ιράν, τότε, οι συγκεκριμένες βάσεις αποτελούσαν νόμιμους στρατιωτικούς στόχους υπό οποιαδήποτε εύλογη ερμηνεία του διεθνούς δικαίου.
Η ιρανική ηγεσία είχε επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι θα χτυπούσε αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις και εγκαταστάσεις σε ολόκληρη την περιοχή εάν η αμερικανική πολεμική μηχανή εξαπέλυε επίθεση εναντίον του Ιράν.
Αυτό ακριβώς συνέβη.
Η ιρανική απάντηση ακολούθησε το σενάριο που η Τεχεράνη είχε προαναγγείλει εδώ και καιρό, στοχεύοντας τις κρίσιμες αμερικανικές στρατιωτικές υποδομές στην περιοχή και, αναπόφευκτα, εκθέτοντας τις χώρες που τις φιλοξενούν στα πυρά.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών